تبلیغات
روانپزشکی - علل کاهش میل جنسی

رابطه‌ی جنسی تاثیر بسیار زیادی در زندگی زناشویی شما دارد به همین دلیل کشف دلایل کاهش میل جنسی می‌تواند قدم بزرگی در رفع مشکلات زندگی به حساب بیاید.
دلایل زیادی وجود دارد که میل جنسی شما را کاهش می‌دهد که برخی از آنها آشکار نیستند.

استرس، مشکلات عاطفی در رابطه، مشروبات الکی، کم خوابی، بچه‌دار شدن، مصرف برخی از داروها، نارضایتی از ظاهر، اختلال نعوظ، سطح پایین هورمون تستوسترون، افسردگی، یائسگی و عدم صمیمیت از دلایل مهم و بارز کاهش میل جنسی به شمار می‌روند.

برخی از افراد هرچند که استرس داشته باشند، می‌توانند کارهایی را به خوبی انجام دهند ولی برقراری رابطه‌ی جنسی شامل این موارد نمی‌شود. استرس در محل کار، خانه و یا در رابطه می‌تواند برای هر کسی اتفاق بیافتد. ولی اینکه چگونه قادر باشید استرس خود را کنترل کنید می‌تواند کمک بزرگی باشد. شما خودتان می‌توانید نقش مهمی را در این فرایند ایفا کنید و یا از یک مشاور یا پزشک کمک بگیرید.


وجود مشکل با همسر جزء مهمترین دلایل برای کاهش میل جنسی است. برای خانم‌ها، احساس صمیمت و نزدیکی بخش مهمی از احساس نیاز جنسی محسوب می‌شود. برای هر دو گروه خانم‌ها و آقایان مشاجره، ارتباط ضعیف، احساس خیانت و یا موضوعات دیگری که به اعتماد مربوط است، دلایلی برای کاهش میل جنسی به حساب می‌آید.
هرچند که تصور می‌شود مشروبات الکی می‌تواند در ابتدا میل شما را افزایش دهد، ولی مصرف آن نتیجه‌ی عکس خواهد داشت؛ مست بودن شما همسرتان را دلسرد خواهد کرد.


اگر شور و شوق جنسی شما از بین رفته شاید به خاطر این است که دچار کم خوابی شده‌اید. آیا خیلی دیر وقت می‌خوابید و یا خیلی زود از خواب بیدار می‌شوید؟ هر مشکلی که خواب کافی و مناسب شما را مختل کند می‌تواند تاثیری منفی در روابط جنسی داشته باشد. سعی کنید روی عادات خواب خود کار کنید و اگر حل نشدند حتما با یک پزشک مشورت کنید.


شما به محض اینکه بچه‌دار می‌شوید میل خود را از دست نمی‌دهید بلکه واقعیت این است که زمان کمی برای نزدیکی دارید. سعی کنید زمان خود را مدیریت کنید و اگر امکانش برای شما وجود دارد از کسی کمک بگیرید که در نگهداری نوزادتان شما را یاری کند.


بعضی از داروها وجود دارند که میل جنسی شما را به شدت کاهش می‌دهند. برخی از این داروها شامل موارد زیر می‌شود:
-داروهای ضد افسردگی
-داروهای مخصوص فشار خون
-داروهای ضد بارداری
-شیمی درمانی
-داروهای ضد HIV


زمانی که شما از ظاهر خود راضی هستید، میل جنسی بالاتری هم خواهید داشت. روی تصور خود از فیزیکتان کار کنید و سعی کنید آن را همانطور که هست بپذیرید. داشتن احساس خوب در مورد خودتان خلق و خوی شما را مثبت می‌کند و میل جنسی‌تان را افزایش می‌دهد. اگر همسر شما هم اعتماد به نفس کمی دارد سعی کنید به او اطمینان بدهید که برای شما جذاب است.

مردانی با اختلال نعوظ اغلب اوقات نگران عملکرد خود در حین برقراری رابطه‌ی جنسی هستند. اختلال نعوظ قابل درمان است و زوج‌ها باید مراقب باشند این مشکل تاثیری منفی به روی رابطه‌ی آنها نداشته باشد.

هورمون تستوسترون سوخت میل جنسی به حساب می‌آید. به مرور که سن آقایان بالا می‌رود، سطح این هورمون در آنها کمی کاهش می‌یابد ولی همه‌ی آنها میل جنسی خود را از دست نمی‌دهند.موارد بسیار دیگری -از رابطه تا وزن- می‌تواند در میزان میل جنسی و سطح تستوسترون موثر باشد.

افسرده بودن، می‌تواند شور و شوق را در هر موردی مثل رابطه‌ی جنسی از بین ببرد. برای حل این مشکل حتما باید از متخصصین کمک گرفت. اگر فرایند درمان شما شامل مصرف دارو می‌شود، حتما در مورد سطح میل خود با پزشکتان صحبت کنید به این دلیل که اکثر داروهای مخصوص افسردگی سطح میل به برقراری رابطه‌ی جنسی را کاهش می‌دهد.

برای بسیاری از خانم‌ها، میل جنسی نزدیک یائسگی و در حین آن به مرور کاهش می‌یابد. بخشی از دلیل این موضوع می‌تواند در مورد نشانه‌هایی نظیر خشکی واژن و درد در حین برقراری رابطه‌ی جنسی باشد. ولی هر زنی متفاوت است و ممکن است کسی با وجود رابطه‌ی خوب، اعتماد به نفس بالا و سلامت جسمی و روحی مناسب، رابطه‌ی جنسی خیلی خوبی بعد از یائسگی خود داشته باشد.

رابطه‌ی جنسی بدون احساس صمیمیت می‌تواند میل را به شدت کاهش دهد و در واقع صمیمیت بیشتر از خود رابطه‌ی جنسی مهم است. سعی کنید زمان بیشتری را به صمیمیت و باهم بودن اختصاص دهید. راه‌هایی را بیابید که بتوانید عشق خود را به هم ابراز کنید، به هم نزدیکتر شوید و میل جنسی خود را افزایش دهید.

 

درمان

اولین گام در درمان کاهش میل‌جنسی این است که ریشه آن را بشناسیم. آیا کاهش میل زن علتی درونی دارد؟ آیا به اشکال تصویر ذهنی‌اش از خودش (خودانگاره‌اش) مربوط می‌شود؟ یا اینکه ریشه مشکل را باید در سابقه روابط‌زناشویی زوج جستجو کرد؟

آیا روابط‌زناشویی زن و شوهر قربانی «جنگ قدرت» میان آنها شده است؟ آیا مشکلی فیزیولوژیک باعث درد و خشکی دستگاه تناسلی زن شده است؟ یا مشکلی عمیق‌تر در ناخودآگاه زن را درگیر کرده است که ناشی از شرم یا آسیب‌های روانی یا محیط خانواد‌ه‌ای است که زن در آن تربیت ‌شده است؟
اگر مشکل مشابهی دارید، موقعیت خود را تجزیه و تحلیل كنید: هریک از این پرسش‌ها به یک حوزه معین مربوط به اختلال جنسی می‌پردازد. در بسیاری از زنان ممکن است در چند حوزه اختلال وجود داشته باشد.
 
1-آیا به ارگاسم (اوج لذت جنسی) می‌رسید؟ برای خانمی که تجربه ارگاسم ندارد یا به اصطلاح دچار «آنورگاسمی» است، بر اهمیت این موضوع تاکید بسیاری می‌شود.

روابط‌زناشویی به لذت، احساس، اشتیاق و رهایی نیاز دارد. یقینا زنان از رابطه‌زناشویی فقط رسیدن به اوج‌لذت یا ارگاسم را نمی‌خواهند اما بدون رسیدن به چنین اوجی، میل‌جنسی‌شان کاهش می‌یابد و روند تحریک‌ شدنشان کندتر خواهدشد زیرا بدن «عاقل» استبدن می‌گوید: «چرا خودم را برای صعود به کوهی به زحمت بیندازم که در قله‌اش برای من چیزی وجود ندارد؟»
پزشک متخصص به زوج یاد می‌دهد چقدر طول می‌کشد تا زنی که ارگاسم را تجربه نکرده است، به این اوج برسد و چه کارهایی برای رسیدن به این اوج باید انجام داد و از چه وسایلی استفاده كرد.

2- آیا هنگام انجام روابط‌زناشویی احساس درد می‌کنید؟ خشکی، درد هنگام آمیزش، گرفتگی عضلات واژن، درد هنگام تحریک‌شدن، درد کلیتوریس و دردهای پس از درمان سرطان می‌توانند رابطه‌زناشویی را مختل کنند. در طول سال‌های کارم از مشاهده زنان فراوانی که می‌گفتند هنگام رابطه زناشویی‌شان از شدت درد دندان‌هایشان را به هم می‌فشارند، شگفت‌زده شده‌ام.

در اغلب موارد یک علت فیزیولوژیک برای احساس درد وجود دارد و زن باید تحت‌نظر متخصص زنان یا گاهی فیزیوتراپیست درمان شود. پس از درمان علت فیزیولوژیک درد، درمانگر جنسی به همسران کمک خواهد کرد دوباره چرخ روابط جنسی را به حرکت درآورند.
اگر علت درد هنگام برقراری روابط‌زناشویی علایم یائسگی باشد، می‌توان با هورمون‌ها یا درمان‌های طبیعی آنها را برطرف کرد و مانع قطع روابط جنسی زوج شد.
شایع‌ترین تشخیص‌هایی که در این موارد داده می‌شوند عبارتند از: واژینیسموس (گرفتگی عضلات مجرای بیرونی واژن)، وستیبولیت (درد در ورودی واژن و اغلب در قوس کفی آن)، دیس‌پارونیا (درد هنگام روابط‌زناشویی)، تقریبا همه این مشكلات قابل‌حل یا ‌بهبود هستند. لازم نیست حتی یک روز دیگر به تحمل درد ادامه دهید. به پزشک متخصص دردهای لگنی و درمانگر جنسی مراجعه کنید.

3- در «یک ماه» چند‌بار به روابط‌زناشویی‌تان فکر می‌کنید؟ افکار زنان درباره روابط‌زناشویی ممکن است از لذت ساده در آغوش‌گرفتن صبحگاهی شوهر پیش از رفتن به سر کار تا شنیدن یک ترانه عاشقانه که احساسات مثبت یا حتی احساسات قبلی‌شان را در آنها برانگیزد، متفاوت باشد.
برای زنانی که دچار کمبود میل‌جنسی هستند، همه این انواع احساسات مثبت سودمند است. حتی اگر كسی در پاسخ به پرسش اول این بخش، پاسخ بدهد «دو‌ بار در ماه»، به حل مشکل زن امیدوار می‌شوم و می‌دانم که می‌توانم روابط‌زناشویی زوج را به مسیر طبیعی بازگردانم.

با تشویق زن به اینكه با همسرش بر حداقل یکی از این افکار مثبت متمرکز شوند و اجازه دهد میلی پذیرنده در او ایجاد شود که آغازگر رابطه باشد. سرانجام زمانی می‌رسد که مرد می‌تواند تمایل همسرش را احساس کند و به‌تدریج شمار این موارد افزایش می‌یابد و گرمای روابط‌زناشویی بازمی‌گردد.
اگر پاسخ زن «صفر» باشد، من بر احساس‌های منفی او درباره روابط‌زناشویی مانند اینکه «امیدوارم امشب خبری از رابطه‌زناشویی نباشد» متمرکز می‌شوم. وجود این احساسات منفی بیانگر آن است که فرد به موضوع آگاهی دارد. اگر زن اصولا اجازه ندهد افکار مربوط به روابط‌زناشویی به ذهنش راه یابد، لازم است عمیق‌تر به بررسی روانی او پرداخت تا علت بی‌میلی او را دریافت.

4- آیا همسرتان به شما احترام می‌گذارد؟ به حرف‌های شما گوش می‌دهد؟ ‌بار امور زندگی به‌طور منصفانه‌ای بین شما تقسیم شده است؟
پرسیدن چنین سوال‌هایی از زن اطلاعات بیشتری در اختیار درمانگر می‌گذارد تا اینکه فقط از او سوال كند از ازدواجش راضی است یا نه و یک پاسخ ساده دفاعی بشنود.

کیفیت ارتباط میان دو همسر نقش مهمی در كاهش میل‌جنسی زن دارد. در بیشتر زنان «پیوند عاطفی»، اساس تداوم تمایل جنسی است بنابراین او و همسرش باید بیاموزند که چگونه رفتارهایشان را به شیوه‌ای تغییر دهند که رابطه‌‌زناشویی‌شان از بند «جنگ قدرت» رها شود.
سوال‌های دیگری که باید از زن پرسید اینهاست: آیا همسرش برایش جذابیت دارد و نظرش درباره جذابیت خودش برای همسرش چیست؟ آیا از همسرش می‌ترسد؛ آیا همسرش آدم بدخلقی است؟ از چه وقتی کاهش برانگیختگی جنسی‌اش شروع شد؟ پس از ماه‌عسل؟ پس از به دنیا آمدن بچه‌ها؟ پس از یائسگی یا بالا رفتن سن؟ آیا مشكل بی‌وفایی مطرح بوده است؟

5- آیا مشکلات خلقی بر تمایل جنسی شما تاثیر می‌گذارد؟ افسرده یا مضطرب هستید؟ برای درمان اختلال‌های خلقی مانند افسردگی داروهایی مانند فلوکستین که ممکن است میل‌جنسی را مهار کنند، مصرف می‌کنید؟
6- آیا قرص ضدبارداری خوراکی مصرف می‌کنید؟ قرص‌های ضدبارداری خوراکی شهرت بدی در کاستن از میل‌جنسی و خشکی یا دردناکی واژن دارند.
7- آیا ‌بارداری و زایمان بر بدن و واژن شما اثر گذاشته است؟ دچار افسردگی پس از زایمان شده بودید؟ پس از بچه‌دار شدن هنوز به جذابیت خود توجه دارید؟ تمام توجه شما و شوهرتان به تامین نیازهای فرزندانشان متمرکز نشده است؟
آیا در سن یائسگی هستید؟ برای تغییرات جنسی‌ای که در این دوره رخ می‌دهد، درمان شده‌اید؟ بسیاری از زنان در سن یائسگی علایمی را تجربه می‌کنند که روابط‌زناشویی آنها را مختل می‌کند؛ تعریق شبانه که آنها را فرسوده می‌کند، کاهش تولید هورمون‌ تستوسترون (که در میل‌جنسی زنان هم نقش دارد) و کاهش استروژن که باعث تغییرات در احساس نیاز به رابطه‌زناشویی می‌شود، خشکی و تحلیل‌رفتگی واژن و... زنان در گروه سنی 45 تا 60 سال بیشتر از کاهش میل‌جنسی‌شان شكایت می‌کنند.
8- آیا به سرطان پستان یا سرطان زنانه دیگری مبتلا بوده‌‌اید؟ آیا به دلیل برداشتن پستان (که نماد زنانه بسیار آشکاری است) برای درمان سرطان، خودانگاره‌تان آسیب دیده است؟ آیا به شما گفته شده است که درمان‌های سرطان (شیمی‌درمانی، دارودرمانی، پرتودرمانی) ممکن است بر رابطه جنسی‌تان اثر بگذارد؟
آیا شوهرتان به سرطان پروستات مبتلا بوده است؟ او دچار اختلال‌های فیزیولوژیک مختل‌کننده کارکرد جنسی است؟

9- آیا رابطه زناشویی برایتان جذابیت دارد؟ رابطه‌زناشویی برایتان مفرح است یا به کاری تکراری، روزمره و ملال‌آور تبدیل شده است؟ شما و همسرتان ایده‌هایی برای تنوع دادن به تجربه‌های جنسی‌تان دارید؟
رفتار همسرتان هنگام رابطه زناشویی چگونه است؟ رابطه‌‌تان چقدر طول می‌کشد؟ آیا روابط‌‌زناشویی‌‌تان با شوهرتان قبلا تحریک‌کننده‌تر بوده است؟ عملکرد همسرتان خوب نیست؟ تا چه حد درباره شیوه‌هایی که واقعا باعث تحریک شما و رسیدن به ارگاسم می‌شود، با همسرتان حرف زده‌اید؟ آیا شما و همسرتان هنگام صحبت درباره نیازهای‌ جنسی‌تان مهربان و موقع‌شناس هستید؟

10- چند‌بار در هفته رابطه زناشویی دارید؟ چند‌بار در ماه؟ چند‌بار در سال؟ دانستن پاسخ این پرسش‌ها و پیوند عاطفی دو همسر بسیارمهم است و اینكه آیا پاسخ زن و مرد به این پرسش‌ها تفاوت دارد یا یكی است. یک زن دچار کمبود میل‌جنسی ممکن است بگوید هفته‌ای یک‌بار اما شوهرش پاسخ دهد: «نه، اون هفته‌ای که عادت‌ماهیانه بودی و 9 ماه قبل در هفته‌ای که مادرت به دیدن ما آمده بود» اگر زن و شوهر درباره دفعات برقراری رابطه زناشویی توافق نداشته باشند، یعنی رابطه‌شان مختل است.
در بسیاری از موارد زوج‌ها به من می‌گویند مساله فقط دفعات رابطه‌زناشویی نیست، بلكه مشاركت زن در رابطه‌ و تمایل او به آن است. گاهی همسر زن انتظارهای غیرمعقولی درباره دفعات برقراری رابطه‌ زناشویی دارد، در این موارد ممكن است به اشتباه میل‌جنسی زن به‌دلیل تطبیق نداشتن آن با میل‌جنسی شوهر، مختل شمرده شود.

نمی‌توان برای حل مشکل میل‌جنسی شدید یک طرف و میل‌جنسی کم طرف دیگر، به سادگی حد میانه را گرفت. هنگامی که مساله شمار فعالیت جنسی مطرح است، هر همسر باید به نیازهای همسر دیگر توجه و درک عمیقی از آن پیدا کند. با اینکه این پرسش‌ها همه ریشه‌های میل‌جنسی کم را در برنمی‌گیرند، اما اغلب نقطه‌ شروع خوبی برای شروع بحث و یافتن راهی هستند که حل مشکل ممکن است از آن شروع شود.



تاریخ : شنبه 15 آذر 1393 | 10:24 ق.ظ | نویسنده : دکتر گلشنی | نظرات
.: Weblog Themes By omid abbasi 09360075509 :.